“Zit iedereen vast?” Via de achteruitkijkspiegel bekijkt ze alle gordels. Zonnebril op en nog een laatste spiegelcheck. Oké, starten maar! Vandaag rijd ik mee met Sabrina Mulder. Na negen jaar thuiszitten rijdt ze sinds vier weken op de HugoHopper. “Vroeger reed ik vaak mee met mijn vaderop de vrachtwagen. Toen wilde ik al chauffeur worden. En dat is mooi gelukt!”
De eerste passagier die we gaan halen is een meneer in een rolstoel. “De rolstoel zet ik altijd links op de lift. Rolstoelers zitten namelijk ook links in de bus. En altijd recht over de hobbels en heuvels, zodat de passagiers zo min mogelijk wiebelen. Dat lukt bijna altijd!”, vertelt Sabrina enthousiast. “Ik heb eerst de lijndienst geprobeerd, maar dat lukte niet. Dan moet je heel erg op exacte tijden rijden, zeg maar. Dus nu doe ik het deur-tot-deur vervoer. Soms is het één passagier, maar ik vervoer ook wel groepjes, van dagbesteding bijvoorbeeld.”
De wensen van de mensen
De eerste passagier is op plaats van bestemming. “Veel succes en tot straks!” Op naar de volgende klant. “Hee, die naam herken ik. Die heb ik vaker gereden. Dat is wel heel leuk, bekende gezichten. Dan kan ik nog even vragen over het ziekenhuisbezoek van de vorige keer bijvoorbeeld. Het persoonlijke contact aangaan. Ik breng ze naar een plek waar ze naartoe willen of moeten. Dus ik kan ze echt helpen. Van de week zei iemand ‘wat een gezellige muziek heb je aan’. Maar niet iedereen zit te wachten op muziek of een praatje. Ik voeg me gewoon naar de wensen van de mensen.”
Goede kracht
Alle chauffeurs bij de HugoHopper nemen een diensttelefoon mee als ze gaan rijden. Daarin staan alle ritten klaar, inclusief routeplanner. Het afrekenen gaat achter de schermen. Dus ook daar hebben de chauffeurs geen omkijken naar. “Dit is de bus waarin ik ook moest proefrijden. Het is mijn lievelingsbus. Inmiddels rijd ik zo’n vier weken en het gaat hartstikke goed!” Ook bij HugoHopper zijn ze blij met Sabrina. “De samenwerking met Sabrina gaat heel makkelijk. We hebben er een goede kracht bij!”, aldus Beppie de Groot, coördinator bij HugoHopper.
Nee heb je
Inmiddels heeft Sabrina de derde passagier afgezet en kan ze even pauzeren. “Ik houd ervan om op tijd te vertrekken. Dan loop ik nooit achter de feiten aan. En dan mag er iets tegenzitten onderweg. Ik heb ongeveer negen jaar thuisgezeten. Bij mijn ambulant ondersteuner heb ik aangegeven dat ik graag wat meer wilde doen. Toen werd ik gekoppeld aan een jobcoach en is het balletje gaan rollen. In het verleden ben ik ziekenverzorger geweest en het werken met mensen bleef me aantrekken. Daarnaast wilde ik van jongs af aan al chauffeur worden. Dit werk is echt een combinatie van op de weg zitten en mensen helpen. Op dinsdag en donderdag rijd ik op de bus. Op maandag en woensdag ga ik naar Werkwaard (dagbestedingslocatie, red.). Dus mijn week is mooi gevuld zo. En ik krijg er veel energie van. Als het nodig is, wil ik best een keertje extra rijden, hoor. Nee heb je, ja kun je krijgen!”
“Niet iedereen zit te wachten op muziek of een praatje. Ik voeg me gewoon naar de wensen van de mensen”
