Willem is #TROTS op zijn heftruckcertificaat

De stemming is vrolijk in het leslokaal van Esdégé-Reigersdaal in Zwaag. Cliëntbegeleider Cindy Muiteman heeft voor de gelegenheid taart gekocht. In het bijzijn van zijn trotse ouders krijgt Willem Rijlaarsdam (27) vandaag zijn heftruckcertificaat uitgereikt, nadat hij twee weken geleden slaagde voor het theorie- en praktijkexamen. Willem: “M’n grootste passie is dat ik met een heftruck in de transportsector kan werken. Maar wel bij een bedrijf dat mij de kans geeft om rustig op te bouwen.”

Willem: “Eén keer in de vier weken rijd ik met een transportbedrijf mee, als bijrijder. Dan zijn er soms momenten dat je iets van een kuubskist moet verplaatsen of uit een koelcel moet halen. Ik mocht het altijd wel doen, maar alleen onder toezicht. Nu mag ik het écht doen. Via m’n jobcoach Krista kwam ik bij Cindy terecht. Een jaar geleden ben ik gestart met de theorielessen. Soms moest ik veel lezen, soms niet. Dat hing er ook vanaf hoeveel energie ik nog had na mijn werk in de ochtend.” “Vaak liet ik Willem eerst zelf lezen”, vult Cindy aan. “Dan ging ik hetzelfde stuk daarna voorlezen. Daarnaast hebben we veel geoefend met proefexamens. Als ik zeker weet dat studenten het gaan halen, meld ik ze aan. Soms zitten ze daardoor wat langer aan de theorie. Maar ik wil gewoon geen faalervaring. Die hebben ze al vaak genoeg gehad in hun leven.”

De dag

Willem: “M’n zenuwen zaten wel aardig hoog, hoor. Het was erg druk in m’n hoofd. We kregen eerst filmpjes te zien van hoe het niet moet.” Willem moet weer lachen als hij terugdenkt aan de filmpjes. “Bijvoorbeeld een auto optillen met een heftruck, waarna de achterkant van de heftruck omhoogkwam. De lading was dus te zwaar. Ook werden er vragen gesteld via een digibord. Dan mocht je je hand opsteken. Ik heb zelf ook m’n hand opgestoken, ja. Bij een vraag over de reachtruck.” Ondertussen wordt Harry – de speelgoedheftruck – erbij gepakt ter verduidelijking voor de interviewer. “Een reachtruck is een smalle heftruck waar je overdwars op zit, zeg maar. Die zijn vaak in magazijnen te vinden. Het theoriegedeelte was klassikaal. Daardoor kwam de vermoeidheid niet naar boven. Ik zou eigenlijk alleen het theorie-examen doen die dag. Maar toen vroeg ik of ik ook het praktijkdeel kon doen. En dat kon gelukkig.”

Willem: “Het theoriegedeelte was klassikaal. Daardoor kwam de vermoeidheid niet naar boven.”

Broodje bal

“Bij het praktijkexamen moesten we een parcours rijden zonder pallets te raken. Ik mocht zelf kiezen op welke heftruck ik de opdracht wilde doen. Eentje zonder hendel, want ik kan maar met één hand sturen. We moesten ook een stalen balk op de lepel zetten en dan manoeuvreren tussen de pionnetjes. Dat ging best.” Na de lunch, een broodje bal natuurlijk, was het tijd voor het laatste stukje praktijk. “Als laatste moest ik op een reachtruck een stapel pallets oppakken en in een stelling zetten. Dat ging ook allemaal soepeltjes. Terwijl ik voor het eerst op zo’n truck zat. Toen was het klaar en moes- ten we afwachten. Ik had wel een goed gevoel. Toen vertelden ze dat iedereen was geslaagd. Ik kon zowat de lucht inspringen. Ik was heel blij!”

Cindy: “Maar ik wil gewoon geen faalervaring. Die hebben ze al vaak genoeg gehad in hun leven.”

Passend werk

“Nu zoeken naar passend werk. Dat doet Krista voor me. Het liefst een beetje op zelfstandige afstand van m’n woonplek, in Warmenhuizen. M’n grootste passie is dat ik met een heftruck in de transportsector kan werken. Maar ik wil beginnen bij een bedrijf dat mij de kans geeft om rustig op te bouwen. Dat ik niet meteen onder tijdsdruk hoef te werken.” Na twee weken heeft Willem nu echt het certificaat op zak. “Eerst nog ff aan Krista laten zien. Daarna gaat ie in m’n portemonnee.”

Een leven lang leren! Dat is het motto van de afdeling Leren en ontwikkelen cliënten. Deze afdeling biedt allerlei trainingen en cursussen voor cliënten.

Interesse? Neem dan contact op via clienti.lerenenontwikkelen@esdege-reigersdaal.nl

Lees verhalen van Begeleid Werken